नात्यास नाव अपुल्या देऊ नकोस काहीसाऱ्याच चांदण्यांची जगतास जाण नाही ना ताल राग यांच्या बंधात बांधलेलास्वर मेघ मंजुळाचा बरसे दिशांत दाही गावातल्या दिव्यांना पथ तो कसा पुसावामंजिल की जयाची तारांगणात राही
Category Archives: Borrowed Gems
आज मी आयुष्य माझे ..( संदीप खरे )
आज मी आयुष्य माझे चाचपाया लागलोनेमके ते हरवले जे मी जपाया लागलो… त्रस्त या जिण्यास झाला स्पर्श ओझरता तिचाअन नको म्हटले तरी मी जगाया लागलो. गीत माझ्या लेखणीचे एवढे भिनले तिलाती लिहाया बैसली अन मी सुचाया लागलो… ठरवले हे पाहीजे, ते पाहीजे, ते ही हवेमागण्या ताज्या तवान्या मी थकाया लागलो… शोधले माझेच पत्ते आत माझ्या …
The Ballad of the Sun and the earth ( Amish from the book Ravan )
The Clouds rush to the mountains , they caress him gently They fight for his attention , they rise to kiss his lips The Clouds believe the mountain is smitten , that he stands so hight to not let them pass that he stands uncomfortably still with Rishi like repose because he waits for their …
Continue reading “The Ballad of the Sun and the earth ( Amish from the book Ravan )”
वामांगी (अरुण कोलटकर )
देवळात गेलो होतो मधेतिथ विठ्ठल काही दिसेनारखमाय शेजारीनुसती वीट मी म्हणालो ऱ्हायलरखमाय तर रख्मायकुणाच्या तरी पायावरडोक ठेवायच पायावर ठेवलेल डोककाढून घेतलआपल्यालाच पुढ मागलागेल म्हणून आणि जाता जाता सहजरख्मायला म्हणालोविठू कुठ गेलादिसत नाही रख्माय म्हणालीकुठ गेला म्हणजेउभा नाही का माझ्याउजव्या अंगाला मी परत पाह्यलखात्री करुन घ्यायलाआणि म्हणालो तिथकोणीही नाही म्हणते नाकासमोरबघण्यात जन्म गेलाबाजूच मला जराकमीच दिसत …
सब कुछ कह लेने के बाद ( सर्वेश्वर दयाल सक्सेना )
सब कुछ कह लेने के बादकुछ ऐसा है जो रह जाता है,तुम उसको मत वाणी देना। वह छाया है मेरे पावन विश्वासों की,वह पूँजी है मेरे गूँगे अभ्यासों की,वह सारी रचना का क्रम है,वह जीवन का संचित श्रम है,बस उतना ही मैं हूँ,बस उतना ही मेरा आश्रय है,तुम उसको मत वाणी देना। वह पीड़ा है …
Continue reading “सब कुछ कह लेने के बाद ( सर्वेश्वर दयाल सक्सेना )”
प्रश्न ( कुँवर नारायण )
प्रश्न तारों की अंध गलियों मेंगूँजता हुआ उद्दंड उपहास… वह मेरा प्रश्न है : विशाल आडम्बर,अपनी चुभती दृष्टि की गर्म खोज में मैंनेप्रश्नाहत जिस विराट हिमपुरुष कोगलते हुए देखा… क्या वह तेरा उत्तर था?
आजकल मैं डरता…(इरशाद कामिल )
आजकल मैं डरता किसी को ख़त नहीं लिखताकहीं मेरे ख़त कोमेरी उदासी का लिखित सबूत न मान लिया जायेदेखाकितना झूठा हो गया हूं मैं एहसासों मेंइस शहर में आकरहालांकि मैं चाहता था कि आज की रातख़ामोशी की ज़ुबान मेंकिसी के साथ उम्र जितनी लम्बी बात करूंलेकिन दीवारें अनकहे बोल सुन-सुन कर थक गयींदीवारों को कानों …
तुम्हारे साथ रहकर ( सर्वेश्वर दयाल सक्सेना )
तुम्हारे साथ रहकरअक्सर मुझे ऐसा महसूस हुआ हैकि दिशाएँ पास आ गयी हैं,हर रास्ता छोटा हो गया है,दुनिया सिमटकरएक आँगन-सी बन गयी हैजो खचाखच भरा है,कहीं भी एकान्त नहींन बाहर, न भीतर। हर चीज़ का आकार घट गया है,पेड़ इतने छोटे हो गये हैंकि मैं उनके शीश पर हाथ रखआशीष दे सकता हूँ,आकाश छाती से …
Continue reading “तुम्हारे साथ रहकर ( सर्वेश्वर दयाल सक्सेना )”
मन मनास उमगत नाही (सुधीर मोघे )
मन मनास उमगत नाहीआधार कसा शोधावा !स्वप्नातिल पदर धुक्याचाहातास कसा लागावा? मन थेंबांचे आकाशलाटांनी सावरलेलेमन नक्षत्रांचे रानअवकाशी अवघडलेले मन गरगरते आवर्तमन रानभूल, मन चकवामन काळोखाची गुंफामन तेजाचे राऊळ मन सैतानाचा हातमन देवाचे पाऊलदुबळ्या गळक्या झोळीतहा सूर्य कसा झेलावा ? चेहरा-मोहरा ह्याचाकुणि कधी पाहिला नाहीधनि अस्तित्वाचा तरिहीह्याच्याविण दुसरा नाहीह्या अनोळखी नात्याचाकुणि कसा भरवसा द्यावा ?
वस्तु के बीच ( कुँवर नारायण )
वस्तु और वस्तु के बीच भाषा हैजो हमें अलग करती है,मेरे और तुम्हारे बीच एक मौन हैजो किसी अखंडता में हमको मिलाता हैएक दृष्टि है जो संसार से अलगअसंख्य सपनों को झेलती है,एक असंतुष्ट चेतना है जो आवेश में पागलों की तरहभाषा को वस्तु मान, तोड़-फोड़ करअपने एकांत में बिखरा लेती हैऔर फिर किसी सिसकते …