नेहमीच वेळ साधून येतात असे नाहीनेहमीच कोसळतात असेही नाहीसगळेच पावसाळे भिजवून जात नाहीकाही घेऊन जातात कवेत आणिआपल्याच अंगणातल पाणीनेहमीच तळे साठवत नाहीएक एक सर जाते निघूनदूर कुठेतरी रानाला भिजवूनरानातले तुषार घरात देत नाहीजातांना उरतात कोरडी उन्हेंवादळ देऊन अनावधानानेपापण्यांचा कडा मात्र कोरड्या सोडत नाही!!

शून्याचा अर्थ शोधता शोधता शून्य होऊन बसतो ,भल्या मोठ्या गोंधळात शांत वादळ झेलतो  लोप पावतील एके दिवशी सारे मनातील मनोरे ,चांदण्यांच्या झोळीसाठी सूर्य रोज झुरत नसतो  कळत असतं अंधाराला त्याला सुद्धा डोळे आहेत झापड उघडुन मात्र तो उजेड कधीच बघत नसतो  शोधत असता मोती शब्दांची माळ पेरण्याकरता ,कविता अवतरते तोवर काळ  निसटून जातो  दृष्टीलाही दिसत नाही स्पर्शालाही मिळत नाही अस्तित्व… Read more